Radek, to jak robisz to i ja poproszę, chętnie spałaszuję takie ciacho w Twoim towarzystwie...przy kawusi ;)))

Wieczór, księżyc, lam­pka wi­na – tak his­to­ria się zaczyna. Oczy, us­ta, ser­ce, ciało – jest mi ciągle Ciebie mało...;)

By żyć pełnią życia, pot­rze­ba księżyca.

Ciało zasnęło - dusza wyszła z ciała. Ot­warte ok­no ku­si wy­sokością... Lo­tu Ika­ra dusza spróbowała...

To właśnie wi­sien­ka na szczy­cie tor­tu, tuczy najbardziej.

Niektóre myśli trze­ba nau­czyć milczenia.

Każdy ma swo­je ok­no na świat. Widzi przez nie tyl­ko to, co chce zobaczyć.

Księżyc od­bi­ja blask oczu za­kocha­nych, co w osob­nych tęsknią oknach...

Księżyc - on to ma wie­czną tremę. Co noc widząc ga­piów, gdy błyszczy na niebie...

Nie bądź taka, daj buziaka! :)

A świstak siedzi i...o kurcze, a gdzie ma sreberka??? ;)

Ulala...ale ślicznotka :)