Góry moje na zawsze pokochane miłością wielką, nie zdradzone nigdy Kocham ten wiatr który szaleje nad wierchami deszcz, który pobudza, do nostalgii głębokiej. Mgłę, która otula granie ciszą smaga moje uszy sam i góry głazami jak perłami na szlakach poprzeplatane. . Szlak, usiany zachwytem dla oczu - granie, dla uszu szum strumyka wśród kamieni tańcząc, wody toczy wolny, nieujarzmiony, jak serce górala. Jeziorka szmaragdowe w słońcu usłane milionami diamentów tworzą z nich drogę świetlną prowadzącą przez środek, do samego nieba. Odpowiedz