Człowiek myśli codziennie, że słońce wędruje ku zachodowi, ale słońce uśmiecha się nieruchome, bo to właśnie my wędrujemy ku zachodowi.

Jak dobrze zabłądzić w krainie wierszy i jezior tafle wody jak lustra hybotliwe jak poezja niepewne każdy obraz w nich zwiewny nawet dęby stuletnie drżą na fali a co dopiero nasze oczy i uśmiechy.

Przepiękny widoczek