w pejzażu wspomnień sad widzę dobrotliwy i hojny nieokolony otwarty na pola i las wiatrak na wzgórzu wśród ciężkich chmur zdradzony w końcu lat siedemdziesiątych rozżala się nad swoim losem.

cudna tapeta i sliczna symetria ....bo i zachód zawsze ... boski :))

Bajeczny widoczek

szkoda że takich widoków nie ma w rzeczywistości... świat byłby piękniejszy :)

pięknie zachodzi słoneczko.

śliczne

miękkie, ciepłe kolory...bardzo ładne

...pięknie...

Podwójny zachód.