Człowiek „wykształcony"jest to człowiek zewsząd od istoty rzeczy oddzielony mgłą i chmurami cudzych pojęć, tak nieraz gęstymi, że ani jeden promień się nie przedrze. Henryk Elzenberg

Wiatr dmucha mu­zykę do ucha... Le­piej się wsłuchaj. Odgłosy świata, poezja. In­stru­men­tem jest na­wet mała mucha.

Sa­mot­ność tak jak wiatr może przejść do części codzien­ności. Prob­lem po­jawia się zaw­sze, gdy wieje za bardzo.

Chodze­nie do tyłu nie zaw­sze oz­nacza co­fanie się. Chodze­nie tyłem to dos­ko­nała ochro­na przed wiat­rem wiejącym in­nym pros­to w oczy.

Nadzieja ma skrzydła, przy­siada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nig­dy nie us­ta­je, a jej najsłod­sze dźwięki słychać na­wet pod­czas wichury

Ub­ra­na przez rosę wschodzące­go dnia, pie­szczo­na ciepłem pro­mieni słonecznych, otu­lona wiatrem, roz­budza­na wspomnieni...od­sy­cana emocjami, usy­piana przez gwieździs­te niebo … - mo­ja wyobraźnia.