"Nie inaczej należy myśleć, tylko tak jak, Kościół Rzymski". bł. Jan Duns Szkot

Szukał nas w Watykanie a teraz my przychodzimy do Niego Pełni nadziei, że Go jeszcze zobaczymy. Jest już za późno. Ukochanego Papieża nie ma. Jak to możliwe, że opuścił ten świat? Przecież zawsze tu był, wśród nas, cierpiał i płakał z nami, nigdy nie zostawiał nas samych. A teraz tak po prostu odszedł, opuścił świat? Odpłynął do Nieba swoją barką na morzu ludzkich łez. Udał się w nieznane nam krainy, gdzie nie sięga ludzki wzrok. Nie odszedł jednak stąd na zawsze; nadal żyje we wspomnieniach, nadal żyje we wspomnieniach, żywa pamięć trwa wśród nas. Papież również nie zapomniał z góry patrzy na świat cały swym uśmiechem nas otacza serdecznie wszystkim błogosławi Janowi Pawłowi II kwiecień 2005

Ojcze Nasz Święty, Tyś już jest w niebie, U Matki Swojej, coś umiłował, wszelkie narody kochały Ciebie, a los doświadczał, trosk nie żałował. Tyś był stroskany o wszystkich ludzi, niosłeś swe słowo na krańce świata, swoją postawą ludzi przebudził, dając nadzieję na długie lata. Drzwi Watykanu otwarł szeroko, zmiany wprowadzał w całym kościele, w miłość bliźniego wierzył głęboko, w niej pontyfikat wyznaczał cele. Spokój ogromny, skromność, życzliwość, emanowały z każdego gestu, choć ból przeszywał, nosił cierpliwość, walcząc z chorobą bez słów protestu. Źródło prawd wiary i moralności, choć czasem palcem grozić potrafił, młodych rozumiał, głosił wartości. "Nie lękajcie się", w serca tym trafił. Tyś nam nie umarł, w sercach czekałeś, byśmy krzyknęli, Ojcze, Tyś Świętym! Swej Księgi życia zamknąć nie dałeś, "Świętość nad świętość" już okrzykniętym.

Ładne miejsce byłem tam

widoczek super

wspaniała panorama...

pozostaną wspomnienia "rzymskich wakacji"