Bo wszędzie wiatr świszczący… I pta­ki nic tyl­ko pus­tym dźwiękiem gruchają. A na­de mną gdzieś tam da­leko ob­ce mi niebo i nic nie znaczące chmu­ry. Jeszcze da­lej zwyczaj­ne Słońce – tak pow­szed­nie jak ru­tyna. Tu­taj przy mnie blis­ko poczwar­ki sa­me i bu­re ćmy nocą. W od­da­li 2 góry… Na niebie księżyc słaby…