"Płatki uwiędną, wiatr je rozrzuci, czas nosi czapkę złodzieja, wtedy, gdy bardzo mroczno na duszy, ciemność rozjaśnia nadzieja"

Gdy żyjesz nie bądź jak chmu­ra po­ganiana wiat­rem przez­nacze­nia, ale pta­kiem, który la­ta według włas­nej wo­li chodź mu­si się mie­rzyć z wiatrem.

Nie na­leży się pod­da­wać tyl­ko zaw­sze iść pros­to przed siebie na­wet jeśli wiatr wieje w oczy prze­cież on nig­dy nie wieje tyl­ko w jed­nym kierun­ku..a gdy za­wieje w ple­cy łat­wiej będzie iść..

Jes­teśmy wiat­rem przyszłych dni. Jes­teśmy og­niem słońca. Uwie­rzmy, że jed­nak możemy. Prze­cież możemy. Możemy wszys­tkiego dokonać.

Nie pielęgno­wane uczu­cia niczym po­ry ro­ku prze­mijają z wiatrem.

Jeśli ro­zum od­po­wiada ser­cu...echem, to znaczy, że idziesz właściwą drogą, i na­wet w bez­senną noc nie słuchaj niesionych nies­po­koj­nym wiatrem....podszeptów.

Małżeństwo to diament szli­fowa­ny całe życie.