Lecz sen łas­ka­wy prze­niósł mnie tam, dokład­nie gdzie te­go chciałem, prze­niósł pod Warszawę , po­nieważ tej bit­wy, przy­jem­ności oglądać nie miałem.

Wiele Pol­ska bi­tew przeszła, Człowiek za nią dużo wy­cier­piał. Ciągle krew się lała tęga, By swo­je ujście zna­leźć we wnękach. Zbom­bardo­wanych miast, Nie wy­liczysz. Strat po­nieśliśmy co nie miara, Ale ut­rzy­mywała się pat­riotyczna wiara.

Hej, tam w Warszawie jest pan minister siwy i taki miły, przez okno rzuca spojrzenia bystre, bo chce, by dla ciebie były zimą sopelki, śniegi i lody: wszystkie zimowe wygody.

"Gdy­byś uj­rzeć chciał nad­wiślański świt, już dziś wy­ruszaj ze mną tam, zo­baczysz, jak przy­wita pięknie nas war­szaw­ski dzień." Cz. Niemen