Jeśli turyści nie potrafią zachować się, w górach i wracają po ciemku, proponuję utworzyć odpowiednią grupę, która będzie, takich ludzi sprowadzała odpłatnie. Jeśli turysta zapłaci, kilka tysięcy za sprowadzenie, nauczy się wracać na czas. Albo spędzi noc ,na Morskim Oku. Więcej pieniążków można zarobić ,a jaka efektowna edukacja z tego będzie.

Najstarsze z tych wokół najwyższej góry swej imienniczki stoi u zbiegu, czerwonego i żółtego szlaku nikt do niego nie zaprasza niczego nie poleca nie promuje tam wchodzi się jak do, własnego domu swobodnie bez skrępowania, Na ścianach stuletnie narty drewniane i kijki rakiety czyli buty do chodzenia, po śniegu na parapetach okien kolekcje butelek z ubiegłego stulecia żelazka na dusze podgrzewane na piecu a nad barem zegar drewniany z wystruganym jeleniem w miejsce kukułki. W tym starym swojskim wnętrzu nie ma nic z jarmarcznego kiczu wszystko jest naturalne i piękne. turyści nieustannie wchodzą i wychodzą osobliwie ubrani barwni dwie staruszki grubo po osiemdziesiątce siedzą przy ociekających pianą kuflach piwa, świat zaczarowany jak z filmów Felliniego wycięty i wyświetlany w górskim schronisku „Sowa” .

W takim miejscu to odpoczynek sama przyjemność.