Te maki są niepotrzebne, bo nie dają kłosów. Nie będzie z nich profitu. Nie napełnią trzosów. A ja lubię te maki czerwone. I wyznam ci kochanie, że jak ich nam zabraknie, umilknie moje śpiewanie.

Stokrotnym łąkom, stepowym burzanom, łanom pszenicznym,jak złote potoki, bałtyckiej bryzie, ptakom roześmianym, ukłon głęboki.