BALLADA O SZCZĘŚCIU Był sobie las, zielony las a w lesie sejm burzliwy Bo zwierząt chór prowadził spór co znaczy być szczęśliwym. Więc bury miś kudłaty miś pomedytował krótko Szczęśliwym być to miodek pić i mieć porządne futro. Pracować wciąż i piąć się wzwyż orzekła mała mrówka A ślimak rzekł: mieć własny dom z garażem i ogródkiem. A polny wiatr, obieżyświat przyleciał z końca świata. Szczęśliwym być, to znaczy żyć nie robić nic i latać. Zasępił się posępny sęp i rzecze zasępiony. A czy ja wiem Szczęśliwszy ten kto ma silniejsze szpony. Przyleciał kos i zabrał głos i rzekł niewiele myśląc. Szczęśliwym być, to z losu drwić i gwizdać na to wszystko. Aż nagle ktoś na pomysł wpadł wśród sporów i dociekań. A może by, a może tak zapytać się człowieka I właśnie tu, aż mówić wstyd. Skończyła się ballada. Bo człowiek siadł, w zadumę wpadł i nic nie odpowiada.