Nau­czyłaś mnie do­tykać kwiatów, słuchać ptaków, wiat­ru zachwy­cać się wiewiórką i sma­kiem owoców la­su uka­załaś praw­dzi­we piękno uczuć i pros­te­go świata ipo­mogłaś za­pom­nieć o smut­ku i łzach mi­nione­go cza­su…