Chciałbym się nauczyć czytać z każdej chwili Odradzać się na nowo wraz z nastaniem dnia Razem z ptakami przeganiać białe chmury Z ciemnego w jasny zmieniać świat Odgadnąć znaczenie każdej ciszy Wyciągnąć dłonie prosto do gwiazd Rozproszyć wszystkie czarne myśli Zatrzymać w miejscu płynący czas Umieć przemienić smutek w nadzieję Zrozumieć o czym mówi rzeka Śmiać się wtedy, gdy inny się śmieje Zniecierpliwiony wytrwale czekać Wyjść na sam środek z mrocznego cienia Iść pewnie przez życie-noga za nogą Wciąż nowe, lepsze wymyślać marzenia I zawsze podążać właściwą drogą...