Nie wstydzę się łez i oczu zmar­twionych Nie wstydzę się deszczu, w mo­jej duszy zra­nionej On śpiewa dla mnie wśród drzew i nie zmy­je tych gorzkich łez

Ko­bietę można zmiękczyć słowem...tak niewiele trze­ba, by rozpłynęła się we mgle.