Pamięć jest jak motyl: zanim pomyślisz, już ulatuje przez okno.

Śpiew liści bukowych na wietrze, cienistych wąwozów wilgocie. Z motylem ci miłość wyszepczę, wśród miodnych zapachów nawłoci. I rośne polany, i zorze, obłoków pierzaste latawce, ja w strofy ci wszystko ułożę, na dzisiaj, na jutro, na zawsze.

Nie krytykuj mnie, tylko za to, że nie możesz mnie zrozumieć.

Powiedz czy może być coś piękniejszego niż ofiarowane słowo ? Drżące za ust czerwonych zasłoną szeptem płynące, niczym drogą

Aby cza­su nie mar­no­wać i sił nie roztrwonić Mądrych ludzi trze­ba słuchać i jak skarb ich chronić .

Ale z nadzieją. Z nadzieją przym­gloną za­pachem żonkila i sma­kiem powietrza.

Mo­da jest wyłącznie dla tych, którzy nie mają włas­ne­go stylu.

To mój zapylacz osobisty, jak chcesz takiego to się postaraj :)

Mam motyla oraz piękny wianek, jak tu klikniesz całusa dostaniesz ;)