Równo, równo, jak po stole, na łyżewkach w dal. Choć wyskoczy guz na czole, nie będzie mi żal! Guza nabić - strach nieduży, nie stanie, się nic; a gdy chłopiec zawsze tchórzy, powiedzą, że fryc! Jak powiedzą, tak powiedzą, Pójdzie nazwa w świat; Niech za piecem tchórze siedzą, A ja jestem chwat!

Dziś na ślizgawce szum i gwar, na szklanej tafli tysiąc par. Już od południa taki ruch, ślizgaj się z nami, jeśliś zuch. Ani mróz, co szczypie w uszy, ani śnieg, co w oczy prószy, ani wiatr, co czoło chłodzi, nic zabawie nie zaszkodzi.

Równo, równo, jak po stole, na łyżewkach w dal... Choć wyskoczy guz na czole, nie będzie mi żal!

Dopiero artystyczny przekaz, połączony z wirtuozerią w działaniu, dadzą mistrzowski, niepowtarzalny efekt. Ten sam lód, te same łyżwy, nierzadko podobny układ taneczny, dają różne rezultaty.

Obrazek bardzo podobał się mojej córce,bardzo lubi zimę i związane z nią zabawy. Dziękujemy