je­dyne źródło światła w tej cze­luści zamarłej które jest jeszcze w to­bie led­wo dosłyszal­ne drgnięcia stu błys­ki w oczach kiedy widzisz go z daleka..`

Byłam niez­niszczal­na. Sil­na jak skała, żelaz­na da­ma, miałam sta­lową wolę i ty­tano­we ser­ce. W oczach zim­nych jak os­trze noża czaiła się moc cha­rak­te­ru ze sta­li. Za­ginałam cza­sop­rzes­trzeń, ma­nipu­lowałam ludźmi jak ku­kiełka­mi w teat­rze.

Wierzę w promień natchnienia zsyłany poecie, Wierzę w każde serca bicie; Nie w jedno, ale w setne, nieskończone życie, We wszystko, czego głodna dusza łaknie, Za czym tęsknim, co nam braknie.

Déjà vu?- ta pani z jaszczurka już była - a może Déjà vu.