Za­pom­nij o niepo­wodze­niach, i idź przed siebie wśrod pięknych kolorowych kwiatów jak by to były pot­knięcia a nie upadek.

Bo poczułam pus­tkę w swoim miękkim, za­kocha­nym ser­duszku. Spoj­rzałam na starą wiado­mość, w której pi­sałeś tak prze­konująco, że mnie bar­dzo kochasz, a ja te­raz siedzę, siedzę sa­ma w po­koju, w mil­cze­niu przeglądając stertę wspom­nień myśląc, że to wszys­tko było kłam­stwem, że tak nap­rawdę nig­dy mnie nie kochałeś !