W wskazówkach ze­gara ko­mar krew sączy Przez ok­na przes­trze­ni świata, Gdzie noc tuż przed świ­tem krop­le spi­ja Z jas­kiń dręczących na­gie pos­ta­cie Czy­niąc w ich ciałach spus­tosze­nie.

Puchowe anioły w dal unoszą mnie. Do góry zza chmury Pan Bóg idzie. A kiedy jestem już tam u sedna bram. Ostrożnie otwieram je i w zdumieniu trwam.

Naj­piękniej­sze rzeczy to te, których nie stworzył człowiek.

Boni raz jeszcze dziękuje to bardzo miłe, postaram się abyś miał o każdej takie zdanie...