na zakretach lewym pasem nie zauważa że życie jest krótkie i kruche jak szkło i nie zrozumie póki nie oprze sie o niebo i piekło i znów dojeżdża do nastepnej drogi w bok jednokierunkowa jak całego życia bezwzgledny tok.

Wszys­tkie dro­gi są złe - szepnęła po czym przy­tuliła się do sa­mego diabła.

Znowu w drogę, w drogę trzeba iść, W życie się zanurzyć, Chociaż w ręce jeszcze tkwi Lekko zwiędła róża...