Pat­rzę: si­wa psia mor­dka, smycz A na jej końcu Two­ja ręka. Znów się spotkaliśmy; W in­nym miej­scu, o in­nej porze. Nie było pe­tard, chma­ry gołębi Ani flesza błysków. Zwykłe, bez­na­miętne minięcie. Ty z te­lefo­nem w ręku, Ja z myśla­mi w rek­lamówce – Czy spa­kowałem śniada­nie do pra­cy ?

Tak wiernie się patrzy ten piesek :)

Tak się dla nich pies liczy, że uwiązali go na smyczy.