Mam wrażenie, że Bóg ma taką plan­szę do gry – świat – a my jes­teśmy tyl­ko żałos­ny­mi pion­ka­mi. Zaw­sze kiedy tra­fia na mnie, wy­losu­je „wra­casz na start” al­bo „co­fasz się o trzy pola”.

Nad polem, nad rzeczką zachodzi słoneczko.