Pozwól sobie na smutek. Na drewniane łzy stukające o wspomnienia. Pozwól sobie na niedopitą herbatę z marzeń. Na pluszowe serce obok. Pozwól sobie być.

Jest jeden, jedyny kwiat, za nim tęskni cały świat i bogacze pragną go, a ten kwiat Przyjaźnią zwą. Nie to piękne co widzą oczy, nie to co czują ręce lecz to, co dostrzec może tylko PRZYJAZNE SERCE...

To się nazywa psia wierność, jesienią go zostawili, a tu Święta Bożego Narodzenia, a on ciągle czeka...