Po po­kaza­niu nasze­go sac­rum , ta oso­ba mu­si zde­cydo­wać, czy chce spa­cero­wać piękny­mi , wy­pielęgno­wany­mi ścieżka­mi, czy może to­warzyszyć nam w spa­cerach po tych za­wiłych i opus­toszałych, po­nieważ gdy już raz się ni­mi przej­dzie, piękne ścieżki stracą barwę i staną się je­dynie od­bi­ciem lus­trza­nym tych niepo­kojących.