Pus­to dziś na mo­jej drodze życia. Wjechałam do ciem­ne­go la­su i po­konu­je przeszko­dy które próbują mnie po­walić na ziemię i zos­ta­wić w środ­ku bo­ru, lecz ja się nie pod­da­je, nie upa­dam i jes­tem co­raz bliżej końca te­go szla­ku. Słońce zaczy­na się wyłaniać spo­między drzew i może w końcu uj­rzę niebo i pas­twis­ka wyściełane kwiatami.