Trzeba mieć cierpliwość, żeby nie paść z głodu :)

tęcza me­go życia na­daje mi barw ni­cią hu­moru owinę na­pot­ka­nych będę stąpać pew­nie nie zachwieję się je­sien­nym wie­czo­rem będzie pa­dał deszcz ja przejdę koło sta­wu i za­nucę znów tę me­lodię me­go życia mój cud.