Są śla­dy pta­sich lotów w niebie I nic więcej, Coś było, coś odeszło, Po­zos­tało coś.

Gdy idziesz brzegiem, wiatr Cię wita, szumem rozbrzmiewa myśl płochliwa, bo tam na linii horyzontu, zjawia się lekko połyskliwa - nuta, co nockę jeszcze pieści, a już wplątuje barwy świtu, uchyla rąbek nieba światłem, smugą haftuje czar zachwytu. /Maryla/

Morze – widzisz brzeg, na którym stoisz, lecz drugiego dojrzeć nie podobna.

...."by poz­być się złych myśli, za­bierz je na długi spacer. "