Joanna Pociask-Karteczka W drodze do Pańszczycy choć na morenie zawsze brakowało tchu dziś lekko udźwignąć plecak ze wspomnieniami, nawet gdy kryształ Czerwonego Stawu zapada cieniem Koszystej w przeszłość łatwo żeglować w ramionach doliny bo serce odstawione na bok, gdy na morenie znowu zabraknie sił oczy zamień na światło pajęczyny rozpiętej na igłach kosówki jak welon.

"Skocznie śpiewam,czy też smutnie, zawsze dla jednego, on nastroił moją lutnię, nie wiem po co i dlaczego. Porzucił mnie w rozmarynie, bo byłam nie taka, ale zawsze jest on przy mnie, bo wziął serce do plecaka".

Spakujmy w plecak swoje uczucia i nie czekajmy już na nic więcej głośno niech trzasną drzwi codzienności.

Za­miast ana­lizo­wać przeszłość weź swój ple­cak na ple­cy i ruszaj z uśmie­chem drogą tęczy ku przyszłości roz­dając ludziom płat­ki uśmiechów i kwiaty miłości.

Pocztówka z wa­kac­ji...zwykła kar­tka z pięknym wi­dokiem, kil­ka słów, które po­wodują wiel­ka ra­dość i niez­wykłe uniesienie....

" Przestań dźwiagać to czego już nie potrzebujesz: w kieszeni , w myślach, w sercu..."

Jak co weekend wy­ruszam w podróż i jak co weekend za­bieram ze sobą ple­cak pełen pro­wian­tu, którym jest miłość i nadzieja, bo ser­duszko mi­mo prze­ciw­ności te­renu i otocze­nia nie może us­tać mu­si po­zos­tać dobre.

Kiedyś przyj­dzie czas, kiedy trze­ba będzie wziąć swój ple­cak i ruszyć w drogę. Przejść pie­szo przez most, niejed­nokrot­nie po­tykając się. Tyl­ko od nas sa­mych za­leży jak prędko dot­rze­my na dru­gi brzeg lądu.

Ple­cak spakować, Niczym się nie przejmować, Wy­ruszyć w świat, Bez ska­zy i wad.

i ja też za­raz pójdę przez po­la z ple­cakiem je­dynie i głową pełną myśli marzeń i cieka­wością ko­lej­ne­go dnia spać kładę się ze świado­mością że znów nie zmieniło się nic... i wszys­tko nic

su­mienie noszę w plecaku korzys­tam do­piero pod­czas postoju .