Budzę się ra­no o wschodzie słońca. Pro­myki omy­wają mi bu­zię, jest ciepło. I wiem, że dam radę. I myślę, że się nie pod­dam. Ale z każdą mi­nutą mo­jego dzi­siej­sze­go dnia jest co­raz gorzej. Z każdą mi­nuta ja­kiś gram pew­ności od­chodzi po za niewidzial­ny mur.