Po­ran­ne pro­myki słońca pot­ra­fią zu­pełnie zmienić nasze nas­ta­wienie do no­wego dnia.

naj­więcej snów skry­wają zas­pa­ne poranki

Niech nasza dro­ga będzie wspólna. Niech nasza mod­litwa będzie po­kor­na. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszys­tkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.

albo na manowce

Najpiękniejsza droga czasami prowadzi .... donikąd.

Gdy uj­rzała pro­mienie słońca wkra­dające się do jej pokoju, ot­worzyła ok­no i moc­no za­ciągnęła się powietrzem... upa­jała się za­pachem budzącej się z zi­mowe­go snu przyrody. Znów miała pełno chęci do życia.

Słońce pocałunkami Osusza łzy poranka Wokół ciszy wszechobecnej Kwi­li ptaszy­na z lękiem...

...każdy no­wy dzień op­le­ciony skrzydłami pragnień, da­je nam is­krę by marzyć i żyć....

Gdy ma­my obok ko­goś kto ukoi każdy po­ranek sta­je się pięknym prze­budze­niem.Noc nie straszna ciem­na i bez gwiez­dna,bo z ser­ca kochające­go światło bije.

Wstał ciepły, piękny, ra­dos­ny po­ranek nic to, że zos­tał smut­ny kocha­nek. Nikt go bied­ne­go w porę nie ostrzegł. Ko­bieta uciekła, on na­wet nie spostrzegł

Sce­nariusz daw­no zna­lazł swo­je treści, dro­gow­ska­zy krętych dróg uwiły po­wieści. Ma­my kil­ka spraw na cho­rym su­mieniu, śpie­szy­my się żyć - drogą ku zwątpieniu.