Każdy ma jed­nak chwilę słabości. Bie­rze­my za rękę te­go wyjątko­wego człowieka, pro­wadząc przez kil­ka skom­pli­kowa­nych ścieżek i śle­pych zaułków , by w końcu poz­wo­lić mu przestąpić na chwilę próg , zwyk­le za­bary­kado­wane­go po­koju.

mu­zyka jest jak marze­nia-my je tworzy­my od­dają nasz charakter