OAZA to nic że tak duszno że skwar bije po głowach to nic ten piasek w oczach i chłód i ciemność nocy to nic że taka droga i że garb rośnie w miarę trasy idziemy i dojdziemy w końcu do naszej oazy .

Nawet największe pustynie mają swoją wiosnę, choćby najkrótszą i niedostrzegalną. /I. Andrić/

Żad­na noc nie może być aż tak czar­na, żeby nig­dzie nie można było od­szu­kać choć jed­nej gwiaz­dy. Pus­ty­nia też nie może być aż tak bez­nadziej­na, żeby nie można było od­kryć oazy. Pogódź się z życiem, ta­kim ja­kie ono jest. Zaw­sze gdzieś cze­ka ja­kaś mała ra­dość. Is­tnieją kwiaty, które kwitną na­wet w zimie.