Moja barwna łódź życia miota się, w różnych portach. Portach bez woli Boga, gdzie grzech spływa do serca. Portach w woli Jego, Króla miłosierdzia. Łódź miota się to tu, to tam. Latarnik świeci, aby nie popaść, w mieliznę beznadziei. Świeci, snopy światła, oświetlają drogę do Niego. Króla Światłości wszelkiej. Łódź nie zatonie, w odmętach zła. Pan czuwa. Kocha - . Barbara Z.