Róża cze­kająca w szklar­ni na wy­rok, chab­ro­wi pol­ne­mu zazdrości… że ten, deszczem przez Niebo jest kar­miony a us­chnie na wolności.

Nie chcę diamentów, chcę być diamen­tem. Skar­bem nieod­gadnionym dla Ciebie...A Ty...na­wet jeśli Two­je ser­ce przytłacza ka­mień węgiel­ny, czar­ny jak smoła..pa­miętaj - że węgiel z biegiem cza­su za­mienia się w diament...Zaufaj...