Nie pytaj, czego potrzebuje świat. Zapytaj, co sprawia, że ​​ożywasz i idź i zrób to. Bo świat potrzebuje ludzi, którzy ożyli.

Piękna pani leży na zboża łanie, a ma głowa już na jej kolanie.

Gdzie? Do­mu nie ma! Poj­mij to wreszcie! Te­raz na świecie sa­mi jes­teśmy.

Tak rzadko dziewczyna jadła że bez sił w zboże upadła.

Stra­ci­liśmy "wczoraj",...ra­cal­nie ucieka "dziś", żyje­my "jutrem", a to wszys­tko po to, żeby za ja­kiś czas nie żałować zmar­no­wanych dni...

Pa­mietam jak pi­salaś dla mnie wier­sze, a ja śpiewałam Ci "imię deszczu". wspom­nienia..

Miała szczęście... Cóż z te­go, sko­ro, gdy była naj­bar­dziej szczęśli­wa zab­rakło jej zdrowia. Są rzeczy ważne i ważniejsze.