Cza­sem war­to przejść się brze­giem włas­ne­go życia uchy­lić drzwi duszy by mogło wkraść się słońce wsłuchać się w szum serca przy­siąść na pias­ku wspomnień by zro­zumieć przypływy smut­ku i po­godzić się z odpływem nies­pełnionych nadziei.