Smut­ne ciem­ne niebo kołysze gwiaz­dy, deszcz znów lek­ko uderza o sa­mot­ne serce...

"Deszcz" Mi­mo że moczy nas do suchej nit­ki,niszczy fry­zury, jest jak nasz naj­wier­niej­szy przy­jaciel, gdy płacze­my spra­wia, że całe mias­to płacze z nami.

Deszcz bi­je z siłą po oknach Chmu­ry sza­re straszą brzydotą Wiatr On szep­ce próbując dos­tać się wszel­ki­mi szparami

Lu­bię za­pach deszczu, wi­dok wiat­ru i do­tyk słońca. Lu­bię wszys­tko, co nie jest do końca realne.

Gdy wyruszysz.. nie za­pom­nij parasola.. bo nig­dy nie wiesz w, którym mo­men­cie Two­jego życia, spad­nie deszcz..!

Kon­cep­cja deszczu za­leżna od człowieka: Pe­symistów ole­wa, na op­ty­mistów leci.

Nie dadzą możli­wości na chwilę słabości Nie poz­wolą na smut­ny uśmiech, zapłaka­ne oczy Nie zaak­ceptują mo­jej bezsilności... A ja pytam: Czy Wy zaw­sze pot­ra­ficie cie­szyć się gdy pa­da deszcz ?

Prze­cież bez deszczu nikt by nie do­cenił słońca. Niech pada