Ale na podwórku, jak biegał i gonil Ulę, Wyleciał mu papierek,przez taką jedną dziurę... I leżał sobie papierek na chodniku ... Podnieść go nie przyszło nikomu do głowy.

Siedząc na chodniku tak siedząc Na chodniku prze­mok­niętym suchą wodą pus­ty­mi łzami przechodniów Plusk, plusk, plusk...

Tamtą wiosną...zak­witła śmierć, dziś na chod­ni­kach zdep­ta­na cześć, niena­wiść pier­wsze skrzyp­ce gra i słowa, które ra­nią do łez. A mo­ja dusza, obłudzie tej os­tatni raz...i z całych sił cier­pieniem krzyczy.... mam już...DOŚĆ...!!