Bo skoro północ nawlecze zasłony, Cerkiew się z trzaskiem odmyka, W pustej zrąbnicy dzwonią same dzwony, W chrustach coś huczy i ksyka.

Gdy w cerkwi uklękniesz w modlitwie świadom wiary, miłości, zbudzisz w drewnie zaklęte dobre duchy z przeszłości.

Drzewo wiekiem sczerniało, kopuły cerkwi rdzawo płaczą, święci z ikon czasami promień światła słońca zobaczą.

Na śmierć nigdy nie jest za późno.

Fantastyczny widok )))