Życie to wiel­ka ma­pa. Każde­go dnia stąpa­my po wyz­naczo­nych ścieżkach a każdy nasz krok ut­rwa­la się na zaw­sze.Idąc swoją życiową drogą mi­jamy in­nych ludzi, którzy zni­kają równie szyb­ko jak się po­jawi­li,ich syl­wetki mi­gają tyl­ko na mo­ment by stać się wspom­nieniem..lecz może stać się tak, że ktoś zat­rzy­ma się na naszej ścieżce trochę dłużej i stwier­dzi,że chce iść z na­mi.Wte­dy dro­ga sta­je się łat­wiej­sza do przebycia. Odpowiedz