A pani zima to była piękne acz sroga, w koronie ze złota cennego Wiele dziwów i cudności robiła z dobroci i serca szczerego

Do­piero zimą można po­wie­dzieć, które drze­wa są nap­rawdę zielo­ne. Do­piero kiedy wieją prze­ciw­ne wiat­ry, można po­wie­dzieć, czy człowiek al­bo kraj jest od­ważny i nieugięty.

Zi­ma jak tros­ka, długo trwa, a la­to jak szczęście, mi­ja chwilą.

Wiatr przy­nosi orzeźwienie w upal­ny dzień. Zimą jest źródłem samobójstw.