Po raz os­tatni uro­nić łzę, już nig­dy Cię nie widzieć, na­wet przez mgłę.

Na­wet mały pod­much miłości pot­ra­fi roz­wiać mgłę samotności..

Cień smut­ku roz­proszy cza­sem przy­pad­ko­wego uśmie­chu promień. Mgłę roz­paczy prze­nik­nie tyl­ko kochających oczu światłość.

"Człowiek potrzebuje miejsca, do którego mógłby należeć. Mniej lub bardziej."