Wpat­ruj się w niebo i śpiewaj z ra­dości, gdyż słońce otu­la cię ciepłem i op­ro­mienia światłem - za darmo.

Na­wet jeśli niebo zmęczyło się błęki­tem, nie trać nig­dy światła nadziei.

Spoj­rzała na księżyc i z uśmie­chem pomyślała: Trak­tujmy in­nych, tak jak­byśmy chcieli być traktowani... Wzięła głębo­ki wdech i za­nurzyła się w cieniu wspomnień...

I wi­dok jej oświet­lo­nego ok­na niczym pełnia księżyca na czar­nym niebie. Po­zos­tały wspom­nienia choć czu­je, że jest tak blisko.