Nie potrzebuję blichtru słów Odporny jestem na pochlebstwa Bliższy mi zwykły siana stóg Niż złotych słów piedestał Raz jestem ciszą, raz skowronkiem Pod słońcem chodzę po omacku Wolę pod wiatr, niż z wiatrem stąpać Nocą się staje wszystko jasne Odpowiedz

Prześlicznie było na wsi. Lato gorące, pogodne, żółte zboże na polach, owies jeszcze zielony, na łąkach wielkie stogi pachnącego siana, a bociany przechadzają się powoli, na wysokich, czerwonych nogach i klekoczą po egipsku, bo takim językiem nauczyły się mówić od matek. Dokoła wielkie lasy, cieniste, szumiące, a w nich głębokie i ciche jeziora. Prześlicznie i cudownie było na wsi.../Hans Christian Andersen/ Odpowiedz

Wspomnienie dzieciństwa... lato na wsi u dziadków... stogi siana, gdzieś tam koń... ehhh Odpowiedz