W zaczarowanym lesie, pełnym jaśni błądzą głębokie cienie, pełne łez – ach, serce moje drży od łez, jak dziecię przerażone w baśni. Na śniegu złote lśnią kaczeńce, liliowy szafran, blady szczaw – słońcu się kłonią: my straceńce, lecz ty nas w róży świetnej zbaw. A słońce szydzi na lazurach: powiędną róże, zmierzchną bzy – lecz ja was pomszczę w ciemnych chmurach , dobędę piorun z waszej łzy.