Gdy wio­sna za­świ­ta, jest w ogro­dzie raz cie­niek, raz ja­śniej. Wciąż coś za­kwi­ta, prze­kwi­ta. Wczo­raj kwi­tło moje ser­ce. Dziś ja­śmin.

Najbardziej boli samotność w miłości, kiedy słowa już nie są jak biały opłatek, a chwile już dawno nie pachną jaśminem, kiedy stół boli choć kiedyś był mostem, na którym dłonie znajdowały siebie, gdy już się nie czeka na kroki na schodach, kiedyś tak ważne a nawet konieczne, z których – jeszcze niedawno, – wróżyło się szczęście.

Jaśmin ma bardzo piękny zapach.

Poezja - Władysław Broniewski Ty przychodzisz, jak noc majowa, biała noc, noc uśpiona w jaśminie, i jaśminem pachną twoje słowa, i księżycem sen srebrny płynie. Płyniesz cicha przez noce bezsenne, - cichą nocą tak liście szeleszczą - szepczesz sny, szepczesz słowa tajemne, w słowach cichych skapana, jak w deszczu... To za mało! Za mało! Za mało! Twoje słowa tumanią i kłamią! Piersiom żywych daj oddech zapału, wiew szeroki i skrzydła do ramion! Nam te słowa ciche nie starczą. Marne słowa. I błahe. I zimne. Ty masz werbel nam zagrać do marszu! Smagać słowem! Bić pieśnią! Wznieść hymnem! Jest gdzieś radość ludzka, zwyczajna, jest gdzieś jasne i piękne życie. - Powszedniego chleba słów daj nam i stań przy nas, i rozkaż - bić się!

Na wzgórzach myśli baśń jaśminów, pokłon błękitu składa w ciszy, - ja mówię zawsze, że Cię lubię, choć tak daleko … Ty to słyszysz.” /z netu/

Uwielbiam oszałamiający zapach jaśminu :)

Stanęła zapatrzona w białe, pachnące kwiatki, wspominając z tęsknotą cieple ramiona matki, w których ukołysana, jaśminem odurzona, spokojnie zasypiała miłością otulona.