Usiadła na moście i pat­rzyła w stronę zachodzące­go słońca. Od­dychała po­wiet­rzem, które­go za­pach przy­pomi­nał za­pach róż. Z zam­knięty­mi ocza­mi wyob­rażała so­bie, że jest jedną z wielu świecących gwiazd na niebie . Tak bar­dzo chciała świecić naj­jaśniej, by poczuć, że i ona ma swo­je znacze­nie, że jest ja­kiś sens w tym, że była, jest i będzie obec­na na tym po­nurym świecie.