Między morzem a gwiazdami, wiele myśli płynie unoszonych wody drobinkami, gdzieś w obłokach miejsce swoje odnajduje i w ich bieli ginie. Z obłokami też wędrują, bliskością słońca się radują, księżyca światłem się malują.

Jak morskich głębin otchłanie jak mroki bezgwiezdnej nocy człowieczy los niepoznany tajemnicą z dnia na dzień się toczy. Od wczesnych dzieciństwa już lat podróż w nieznane funduje nam życie zapisując w kronikach gwiazd naszych przeżyć wierne odbicie. Każdy dzień jest wyzwaniem niespodziankami karmi nas los z chwilami uniesień w programie i trudami, co odbierają nam moc. I właściwie nieważne czy idziesz, po bezdrożach czy też na wprost wszystkiego nie można przewidzieć, bo niezbadany … człowieczy jest los.

Nocy tej przypływ bił o wybrzeże zagniewanymi falami. Byliśmy prości, byliśmy szczerzy, byliśmy smutni i sami. I słów nie było. I niepojęta tkliwość złączyła nam dłonie… Ja nie pamiętam, nie chcę pamiętać, że miłość była w agonii! Ach! ona świeci blaskiem wspaniałym w gwiazd spadającym hymnie! Gwiazdy - to mało, morze - to mało, jeżeli miłość jest przy mnie, bo wtedy mogę ująć w ramiona świat od miłości mej szerszy falą wezbraną, falą szaloną nie napisanych wierszy… Miła, ja płaczę… Gwiezdny alkohol ma posmak cierpki i przykry. Fala powraca szemrząc ci: “Kocham”. To przypływ, miła, to przypływ. Władysław Broniewski

Praw­da jest tyl­ko słońcem przyćmiewającym mi­liony in­nych gwiazd, które możemy dos­trzec w roz­gwieżdżonym niebie włas­nej wyob­raźni, gdy ono scho­wa się za jej horyzontem.

Przeszłość – jest to dziś, tylko cokolwiek dalej. /Cyprian Kamil Norwid/

„Teraz, gdy już nauczyliśmy się latać w powietrzu jak ptaki, pływać pod wodą jak ryby, brakuje nam tylko jednego: nauczyć się żyć na ziemi jak ludzie.” – George Bernard Shaw

Za każdym ra­zem, pat­rząc na spa­dająca gwiazdę, przed myśl prze­biega nam marze­nie. Nasz realizm nie poz­wa­la wie­rzyć, ,że się spełni, ale i myśli­my życze­nie. Chce­my choć przez chwilę poczuć się jak w bajce.

Zmęczony dzień odpocząć chce, zamyka już swe oczy. Na niebie gwiazdy pięknie lśnią, mrugając pośród nocy.

Gdy noc przesłania niebo płaszczem gwiazd, znaj­duję wspar­cie w pięknie tych mi­got­li­wych ścieżek pou­czających mnie, jaką drogą po­winienem pójść…

Marze­nia są jak gwiaz­dy. Nie możesz ich dot­knąć ale wska­zują Ci właściwą drogę do szczęścia.

Piękno nocy Która wszystko Otula snem Moje dary jak powiew wiatru W płatkach kwiatów Ukryły się Są tam gwiazdy

Każdy z nas żyje w swoim włas­nym świecie. Ale, gdy po­pat­rzy­my na niebo pełne gwiazd zo­baczy­my, że różne światy tworzą kon­ste­lac­je, sys­te­my słoneczne i galaktyki.