Jesteśmy tak bogaci w dobra i tak ubodzy w życie.

Bo życie nam ucieka, niech ktoś z Was mnie obudzi, jak pisał w kościele ksiądz poeta "Śpieszmy się kochać ludzi..."

Boże mój Ojcze znasz moje myśli Nie wstydzę się za nich, jestem uczciwa Żyję spokojnie, bez kłamstwa i fałszu Ma wiara w Ciebie i Twój Święty Kościół jest prawdziwa.

Potem tylko Krupówki no i Gubałówka a z kieszeni za stówką ubywała stówka.